W każde święto Mahaśiwaratri, zwane „wielką nocą Śiwy”, Swami Vishwananda materializuje kilkanaście lingamów z różnych materiałów, o różnych rozmiarach i kolorach, „rodząc” je ze swego wnętrza przez usta. Reprezentują one zmaterializowaną boskość na ziemi. Często Swami przekazuje je swym uczniom pod opiekę. Wspomagają one rozwój duchowy oraz wykazują silne właściwości uzdrawiające, które można wykorzystać pijąc wodę, w której są uprzednio zanurzane.

30 listopada 2009 r. miało miejsce niesamowite i niezwykle rzadkie wydarzenie – Swami Vishwananda zmaterializował lingam Hiranjagarbha. „Hiranja” oznacza „niezniszczalną substancję” lub „złoto”, zaś „garbha” oznacza „łono, embrion, płód, jajo” bądź „wnętrze” czegoś. Tak oto lingam Hiranjagarbha znany jest jako złote jajko, czy łono: matryca niezniszczalnej substancji. Jest to nasienie Brahmy i całego stworzenia. Reprezentuje cały wszechświat w mikrokosmicznej formie. Jest świadomością Atmy.

Wedy określają Hiranjagarbhę jako pierwotną istotę, odwieczne nasienie, z którego Brahma się narodził. Według Manu Smryti, Hiranjagarbha był Brahmą, pierwszym mężczyzną, uformowanym w złotym jajku. Spędziwszy rok w jajku, Brahma podzielił je swą myślą na dwie części, a przy pomocy tych dwóch skorup uformował nieba i ziemię, po środku umieszczając niebo, osiem obszarów oraz wieczne źródło wód.

Fragment przemowy Swamiego na temat znaczenia pojawienia się lingamu Hiranjagarbha można znaleźć w tym numerze w sekcji „Cuda Ducha i natury”. Z kolei w sekcji „Boskość w codzienności” znajduje się medytacja z lingamem Hiranjagarbha. Złoty lingam Hiranjagarbha jest wspaniałym błogosławieństwem dla całego świata, miłosiernym gestem ze strony kosmicznego Ojca, który zawsze dba o swoje dzieci.

Lingam stanowi święty symbol nie tylko w hinduizmie, ale też w wielu innych starożytnych kulturach. „Jajo świata” czy „kosmiczne jajo” przewija się w mitologii wielu kultur i cywilizacji. Jajo świata stanowi swego rodzaju początek, a wszechświat czy pierwotna istota są powołane do bytu właśnie poprzez wyklucie się z jaja. Od zarania dziejów jajo było symbolem zmartwychwstania i nowego życia – począwszy od starożytnych Persów, poprzez kulturę żydowską, aż do mocno utrwalonej symboliki jajka w chrześcijaństwie. Odgrywa ono również pewną rolę w obchodach nadejścia wiosny, czasu siewu i nowego życia.

Chrześcijańskie ikony ukazują Marię Magdalenę z jajkiem w dłoni. Przeistoczenie Chrystusa także wiąże się z jajkiem. W starożytności uznawano je za symbol poszerzającej się świadomości. Jajko to często przedstawiane jest w kolorze czerwieni, co symbolizuje krew Chrystusa. W Grecji wierzy się, że Maryja i Maria Magdalena przyszły do Jezusa z koszykiem pełnym jajek, na które spłynęła Jego krew. Następnie po Jego zmartwychwstaniu i ukazaniu się Marii Magdalenie, udała się ona z tymi jajkami do cesarza Tyberiusza i wykrzyknęła: „Chrystus zmartwychwstał!” Jajka stały się symbolem obietnicy, że krew Zbawiciela przyniesie innym nowe życie, przemianę. Inna historia przekazuje, że dopiero w momencie, w którym Maria Magdalena wykrzyknęła: „Chrystus zmartwychwstał!” jajka zmieniły kolor na czerwony – podobnie było z konchą Kryszny, która zabarwiła się na czerwono od Jego śakti (energii), gdy dotknął jej ustami. Z tego zdarzenia wywodzi się stara chrześcijańska tradycja obdarowywania się na Wielkanoc pisankami z okrzykiem: „Chrystus zmartwychwstał!”, na co inni odpowiadają: „Prawdziwie zmartwychwstał!”

Niech symbolika Wielkiejnocy i Śiwa lingamu oraz praktyka Atma Kriya pomogą Wam w odrodzeniu i odkryciu prawdziwej, wiecznej tożsamości – Waszej Atmy.

Pewnego razu widziano z murów miasta sylwetki dwóch ludzi przytulających się razem na tle zachodzącego słońca.

“To ojcieco i matka” – pomyślało niewinne dziecko.

“To dwoje kochanków” – pomyślał człowiek o ciemnym sercu.

“To dwóch przyjaciół, którzy spotkali się po wielu latach” – pomyślał człowiek samotny.

“To dwoje kupców, którzy właśnie zawarli układ” – pomyślał chciwiec.

“To córka przytulająca swego ojca, który powrócił z podróży” – pomyślał mężczyzna zrozpaczony śmiercią córki.

“To dwoje zakochanych” – pomyślała dziewczyna marząca o miłości.

“Oni ze sobą walczą” – pomyślał morderca.

“Któż to wie, czemu się przytulają” – pomyślał człowiek o kamiennym sercu.

“Jak pięknie jest widzieć dwóch ludzi przytulających się!” – pomyślał człowiek Boga.

“Każda myśl – podsumował starzec – pokazuje ci, kim jesteś. Zawsze obserwuj swe myśli, gdyż one powiedzą ci o tobie więcej niż jakikolwiek Mistrz.”

Tu nie chodzi tylko o wielbienie Go. Chrystus zmartwychwstał jakieś 2000 lat temu. Nawet gdyby nie zmartwychwstał, wciąż pozostałby Sobą, Chrystusem. Zrobił to jedynie po to, by pokazać, że zmartwychwstanie jest możliwe – że urzeczywistnienie w sobie Boga, osiągnięcie swego prawdziwego urzeczywistnienia jest możliwe. On pokazał w ten sposób drogę. Dlatego też powiedział: “Ja jestem Drogą i Prawdą, i Życiem.”

Chrystus pokazał, że jeśli prawdziwie pragniesz Boga, możesz go osiągnąć nawet w tym życiu. Ale musisz być w tym szczery. Musisz sobie szczerze powiedzieć: “Tak, pragnę Go.” Nie ma znaczenia jaki teraz jesteś. Nawet jeśli jesteś największym kryminalistą, ciągle jeszcze możesz zostać świętym. Weź na przykład Marię Magdalenę. Ludzie mówili o niej bardzo wiele rzeczy, ale ostatecznie stała się ona największym przykładem oddania.

To, co masz w sobie, jest wspanialsze niż możesz to sobie wyobrazić. Jeśli Bóg wezwie cię z twego wnętrza, a ty oczyścisz swój umysł ze wszystkich zanieczyszczeń, wtedy Go osiągniesz – nawet w jednej sekundzie.

Królestwo niebieskie to pokój i radość w Duchu Świętym. Posiądź wewnętrzny pokój, a tysiące wokół ciebie odnajdą swe zbawienie.

Lingam, Kosmiczne Jajo, które nie ma początku ani końca, symbolizuje Wieczność – wieczną naturę naszej Duszy, która jest tak prosta i idealna jak ten starożytny, pierwotny wizerunek Boga. Wiele osób (także tych, którzy nie widzieli lingamu Hiranjagarbha na żywo w Springen) poczuło ogromną ulgę, gdy lingam się pojawił. “Na tydzień przed pojawieniem się lingamu byłam bardzo chora – mówi jedna praktykująca – ale dokładnie w momencie, w którym się pojawił, zostałam całkowicie uleczona. A wtedy nie wiedziałam nawet jeszcze o tym szczególnym wydarzeniu! Poczułam ogromną ulgę i nową energię do praktyki.”

Powyższe zdjęcie zostało zrobione w centrum Śri Swamiego Vishwanandy, Śri Pitam Nilaja w Springen, gdzie pojawił się lingam Hiranjagarbha. Jedna osoba, która była obecna tego dnia w centrum Swamiego, mówi o widocznej na zdjęciu kolumnie świała poruszającej się do góry: “Tak, to światło pojawiło się wieczorem tego dnia. Niebo było tego dnia przedziwne i w niezrozumiały sposób spektakularne. Sama kolumna światła była zdumiewającym fenomenem.” Inna osoba mówi: “Na pierwszym rzut oka wydawało się, że nie ma w tym świetle nic nadzwyczajnego. Ale gdy przyjrzeliśmy się bliżej, jak zachowuje się to światło, jak porusza się ku górze, przedzierając się przez kolejne warstwy chmur… Nigdy jeszcze czegoś takiego nie widziałem.” Zaś inna osoba dodaje: “To światło wygląda jak kosmiczna kolumna ognia przedzierająca się przez Ziemię, którą duchowo rozwinięte dusze postrzegają w miejscach, w których znajduje się w Indiach 12 Dżiotir Lingamów.”

“Zaczekaj chwilę – odrzekł Sokrates. – Zanim cokolwiek mi powiesz, chciałbym byś przeszedł malutki test. Test porójnego filtra.”

“Potrójnego filtra?”

“Otóż to – powiedział Sokrates. – Zanim powiesz mi cokolwiek o moim przyjacielu, dobrze by było zatrzymać się na chwilę i przefiltrować to, co chciałbyś mi powiedzieć. Pierwszy filtr, to filtr Prawdy. Czy jesteś całkowicie pewny, że to, co chcesz mi powiedzieć jest prawdą?”

“Nie… – powiedział gość. – Tylko o tym usłyszałem…”

“W porządku – ciągnął Sokrates. – A więc nie jesteś pewny, czy to prawda. Spróbujmy kolejnego filtra – filtra Pozytywności. Czy to, co chcesz mi powiedzieć o moim przyjacielu jest pozytywne?”

“Nie, raczej na odwrót…”

“A więc – mówił dalej Sokrates – chcesz mi powiedzieć o nim coś negatywnego, nie jesteś jednak pewien czy to prawda. Wciąż jednak możesz jeszcze przejść ten test. Pozostał ci ostatni filtr – filtr Przydatności. Czy to, co chcesz mi powiedzieć o moim przyjacielu, przyda mi się do czegoś?”

“Nie, raczej nie.”

“A więc – podsumował Sokrates – jeśli chcesz powiedzieć mi coś, co nie jest prawdziwe, ani pozytywne, ani nawet przydatne, po cóż miałbyś mi w ogóle o tym mówić?” Właśnie dlatego Sokrates był tak wielkim filozofem.

Śri Swami Vishwananda powiedział ostatnio: “W dzisiejszych czasach ludzie gromadzą się głównie po to, by mówić o innych ludziach i rozsiewać o nich plotki. Ale to, co robi inna osoba nie jest twoim interesem – to jest jej interes. Ty pilnuj tylko swojego interesu! To właśnie problem dzisiejszego człowieka. Ludzie nie patrzą na siebie, tylko na innych, zapominając, słowa Chrystusa: “Wina, którą widzisz w innych ludziach i to, jak ich oceniasz, jest w istocie twoją własną winą i tym, jak oceniasz siebie.”

A więc następnym razem, zanim przyczynisz się do szerzenia jakichkolwiek plotek, spróbuj zastosować test potrójnego filtra Sokratesa. To działa!

Dawno, dawno temu, w czasach starożytnych, Matka Ziemia była bardzo uciemiężona przez siły ciemności. Pan inkarnował wtedy jako Rama, aby przywrócić harmonię na naszej planecie i zbawić wiele dusz.

W czasach tych żyła sobie dusza szczególnie oddana Bogu, którą nazywano Matką Szabari. Matka Szabari wierzyła gorąco, że Bóg przyjdzie do niej pewnego dnia, dlatego też każdy swój dzień przeżywała tak, jakby właśnie tego dnia miał do niej przyjść. Jak śliczny był to widok! Każdego dnia Matka Szabari czyściła całe swoje domostwo i drogę do niego prowadzącą, a następnie wybierała ze swego ogrodu najpiękniejsze kwiaty i wszystkie je układała na drodze, aby stopy Pana nie pokaleczyły się przypadkiem o kamienie, gdy przyjdzie. Jej sąsiedzi widząc, jak każdego dnia układa swój kwietny dywan, pukali się tylko w czoło i mówili, że Matka Szabari zwariowała. I rzeczywiście – zwariowała, ale z miłości do Boga! Nie był to jednak koniec jej “szaleństwa”. Gdy tylko kończyła układać swój kwietny dywan, Matka Szabari udawała się do ogrodu i zaczynała zrywać jagody, by poczęstować nimi Pana, którego oczekiwała. Ale nie zrywała byle jakich jagód! Odgryzała malutki kawałeczek z każdej jagody, aby wybrać dla Pana tylko te najsłodsze. Tak wielkie było jej oddanie. Wykonawszy zaś wszystkie te czynności siadała tylko na progu i czekała z ufnością na przyjście Pana.

I oto szczęśliwy dzień nadszedł! Pewnego dnia Matka Szabari ujrzała jak przez jej kwietny dywan zmierza ku niej Rama wraz ze swoim bratem, Lakszmanem, gdyż podczas swej słynnej podróży przechodzili akurat koło jej domostwa. Matka Szabari od razu rozpoznała w tym ciele ludzkim Pana Wszechświata. Jak wielka była jej radość! Obmyła Ramie stopy i przyjęła go w swym skromnym domostwie najlepiej, jak umiała. Na koniec zaś ofiarowała Mu jagody – te same jagody, które ponadgryzała, próbując, które są najsmaczniejsze. Lakszman, brat Ramy, skrzywił się z niesmakiem, widząc jak jego Boski brat bierze z uśmiechem nadgryzione przez prostą kobiecinę jagody. “Panie – rzekł do Niego – jakże możesz to jeść? Ta kobieta już próbowała tych jagód przed tobą.” Rama, miłosierny Pan Wszechświata, który ceni sobie najwyżej oddanie swych dusz uśmiechnął się tylko do niego i rzekł: “Mój bracie, to najsłodsze jagody, jakie kiedykolwiek jadłem. Ponieważ ona ofiarowała mi je ze szczerą miłością, z prostotą szukając dla mnie najsłodszych.”

Dla Boga najważniejsza jest czysta miłość wypływająca ku niemu z serc dusz. Przeżywaj swój dzień tak, jak Matka Szabari; tak, jakby każdego dnia miał przyjść do ciebie Bóg – a wtedy miłosierny Pan na pewno objawi ci się w twoim ukwieconym miłością sercu.

Kwestia istnienia Boga pozostaje poza zasięgiem badań neurobiologii. Jeśli, np. mózg osoby patrzącej na obrazek zostanie poddany rezonansowi, wówczas badanie ukaże uaktywnienie różnych części mózgu, jak np. kory wzrokowej. Jednak badanie nie odpowie na pytanie czy faktycznie „tam na zewnątrz” znajduje się jakiś obrazek, czy może badana osoba wytworzyła go tylko w swym własnym umyśle. W pewnym stopniu wszyscy kreujemy swoje własne poczucie rzeczywistości. Rozpoznanie, co naprawdę jest rzeczywistością nie jest łatwe.

Andrew Newberg, autor książki “Why God Won’t Go Away” („Dlaczego Bóg nie odejdzie”), odkrył, że pewne obszary w mózgu ulegają zmianie podczas głębokiej medytacji. Chodzi również o obszary związane z koncentracją w przedniej części mózgu. Newberg odkrył także spadek aktywności w płacie ciemieniowym, części mózgu odpowiedzialnej za odnalezienie się w trójwymiarowej przestrzeni. Newberg zauważa: „Ludzie podczas duchowych doświadczeń czują, że stają się jednym z całym wszechświatem, zatracają swoje poczucie odrębności. Jesteśmy zdania, że być może ma to związek z tym, co zachodzi w tym obszarze mózgu – jeśli ten ośrodek zostanie zablokowany, wówczas następuje zatracenie granicy pomiędzy własną jaźnią a resztą świata. Ostatecznie prowadzi to do wszechogarniającego stanu”. Tym, co blokuje ten obszar mózgu są medytacyjne praktyki oddechowe oraz intonowanie pieśni religijnych. W ten spsosób osłabia się zdolność mózgu do percepcji odrębnej jaźni podczas doświadczania bardziej wszechogarniającej świadomości kosmicznej.

Gdyby Bóg istniał i stworzył ten wszechświat, to czy nie miałoby to sensu, że wyposażył nasze mózgi w mechanizm umożliwiający nam mistyczne doświadczenia?

Źródło: Artykuł w czasopiśmie Guardian, Wielka Brytania

Pomarańcze oraz inne owoce cytrusowe wyglądają jak gruczoły mlekowe i w istocie sprzyjają zdrowiu piersi oraz obiegowi limfy wewnątrz nich.

• 6 cz. kurkumy
• 3 cz. kminku
• 3 cz. kolendry
• 6 cz. kopru włoskiego
• 1 cz. imbiru
• 1 cz. czarnego pieprzu
• ¼ cz. cynamonu

Wszystkich przypraw używaj w postaci zmielonej.

Zmieszaj wszystkie składniki a potem przechowuj je w szczelnie zamkniętym pojemniku w lodówce. Przed użyciem podgrzewaj w proporcji: 1 łyżeczka mikstury na 1 łyżkę ghi (masła klarowanego) do pojawienia się aromatu. Uważaj, by nie przypalić. Tak uzyskaną miksturą skrop ryż lub warzywa.

Codzienne spożywanie mikstury wzmacnia układ odpornościowy oraz stymuluje pracę układu pokarmowego.