Nauki guru mogą czasem wydawać się dziwne i stanowić wyzwanie dla umysłu. Guru często przyjmuje rolę lustra, by pomóc uczniom lepiej zrozumieć siebie samych, pokazać im ich słabości i negatywne cechy, które ich ograniczają. Dla uczniów, ich własne odbicie może więc być nie do zniesienia. Guru konfrontuje ich też z przeciwnością nich samych poprzez wewnętrzne i zewnętrzne wyzwania, tak by umożliwić im przekroczenie własnych ograniczeń i słabości. W ten sposób uczniowie mogą zwiększyć swą duchową siłę i stać mocno na własnych nogach. . Czytanie duchowych książek wskazuje drogę, ale do osiągnięcia samo-urzeczywistnienia konieczne jest osobiste doświadczenie boskości oraz boża łaska. Pełne wyzwolenie osiągnąć można tylko dzięki guru. To on jest tym, który wskazuje innym ich wiecznie obecne wewnętrzne światło. Satguru, w pełni urzeczywistniony mistrz, jest formą, manifestacją i ekspresją boskości. W istocie, to sam Bóg prowadzi uczniów poprzez guru. Prawdziwy guru pełen jest pokory i przyciąga ludzi nie ku sobie, ale do Boga. Uwypukla on nie swoją osobę, ale nauki. Cokolwiek czyni, nie czyni dla siebie, lecz dla dobra uczniów. Inicjuje on swych uczniów w duchową ścieżkę i prowadzi ich do samourzeczywistnienia dając słowne instrukcje, udzielając ustnych objaśnień, dzieląc się duchową wiedzą, ale też dając dobry przykład, przelewając na uczniów mądrość czy obdarzając ich boskimi cechami. Przekazuje swym uczniom osobistą guru mantrę, zawierającą wibrację, która odnosi się bezpośrednio do guru. Wprowadza uczniów także w inne duchowe praktyki.

The guru’s teachings may sometimes seem strange and challenging to the mind. A guru assumes often the role of a mirror to help the disciples understand themselves, to show them their weaknesses and negativity that limits them. For the disciples, their own reflection may thus be unbearable. A guru shows his disciples who they are in various ways through making them face the opposite of themselves, through inner and outer challenges, to enable them to transcend themselves and overcome their weaknesses. Thus the disciples may build up spiritual strength and stand firmly on their own feet. . Guru uczy poprzez życie, doświadczenia i wyzwania, aby wzmocnić swoich uczniów, ponieważ samourzeczywistnienia nie można osiągnąć będąc słabym – trzeba być bardzo silnym, jak Bóg. Choć czasami od zewnątrz tego nie widać, guru bierze na siebie ogromny ciężar i karmę, bardzo wiele robi dla swoich uczniów na duchowym poziomie – jednak nigdy o tym nie mówi.

Łaska mistrza może zmienić wszystko, mimo to guru zawsze respektuje bożą wolę i cierpliwie towarzyszy uczniom w wędrówce ku samo-urzeczywistnieniu, wspierając ich i chroniąc w przepracowywaniu karmicznych obciążeń. Uczniowie powinni zatem udowodnić swoje zaangażowanie w duchowy rozwój poprzez własny wysiłek, poddanie się dyscyplinie, posłuszeństwo oraz stosowanie się do nauk guru. Łaska guru spływa na uczniów proporcjonalnie do stopnia ich wiary i oddania, tak więc powinni oni całkowicie poddać się guru – z pokorą, oddaniem, całkowitą ufnością i pełną szacunku miłością. Dzięki łasce mistrza i tęsknocie za Bogiem, poprzez duchowy wysiłek i poddanie się guru, można bezpośrednio doświadczyć boskości. Bycie na ścieżce duchowej i posiadanie guru jest więc ogromną łaską i wielką szansą. Niewielu jest jednak prawdziwych uczniów, którzy by mieli wystarczająco silną i niezłomną wiarę. Wielu z tych, którzy są przy guru, to wielbiciele, którzy przychodzą i odchodzą, wędrując w swoich umysłach oraz od jednego guru do następnego. Guru zawsze szanuje wolną wolę uczniów i troszczy się o nich nawet kiedy ci zdecydują się go opuścić, bo miłość guru wykracza poza wszelkie formy miłości, a relacja między uczniem i guru trwa nieprzerwanie przez kolejne inkarnacje.

Któregoś dnia uczeń musi jednak przekroczyć barierę formy zewnętrznego guru i odkryć w sobie wewnętrznego guru, obecnego jednakowo w każdym jako guru tattwa – odwieczna zasada życia, będąca samą boskością. Oddając więc cześć zewnętrznemu guru, tym samym oddajemy ją swej prawdziwej Istocie. Im bardziej poddajemy się zewnętrznemu guru, tym bardziej poddajemy się też sobie, aż do momentu, w którym różnica między zewnętrznym a wewnętrznym guru zanika. Wewnętrznego guru doświadczyć można w ciszy jako nieskończonej przestrzeni otwierającego się serca. Największą radością mistrza jest widzieć jak jego uczniowie robią postępy w duchowości i również stają się mistrzami samych siebie.

“Często jestem proszony, by opowiedzieć historię mojego pierwszego spotkania z Mahawatarem Babadżim. Wydarzyło się to, gdy miałem pięć lat. Zjadłem wówczas jedne z najbardziej trujących nasion na Mauritiusie i wylądowałem w szpitalu. Pewnego dnia przy szpitalnym oknie ujrzałem stojącego mężczyznę, który rozdawał słodycze dzieciom na oddziale dziecięcym. Wszystkie dzieci się zebrały, a on je obdarowywał słodkościami. Spytałem go wówczas: „Powiedz, co ty tutaj robisz?” Ujrzałem wówczas Jego oczy pełne miłości, które pamiętam wyraźnie do teraz. Spojrzał głęboko w moje oczy i powiedział: „Przyszedłem odwiedzić wszystkie moje dzieci, a zwłaszcza ciebie.” Oczywiście, dzieci w wieku pięciu lat niewiele rozumieją z takich rzeczy.

Babadżi wziął moją dłoń i położył na niej słodki smakołyk i jedną rupię maurytyjską, po czym spytał: „Wiesz kim jesteś?” Doprawdy nie mogłem pojąć, o co mu chodziło. Powiedział wówczas: „Spójrz za mnie. Widzisz to światło?” Spojrzałem, ale nie widziałem tam żadnego światła, więc odpowiedziałem: Nie, nie widzę żadnego światła”. Na to on: „ Patrz uważnie”. Kiedy spojrzałem ponownie ujrzałem jasne światło, niczym słońce, otoczone jeszcze jedną świetlistą poświatą. Uśmiechając się, powiedział: „To ty”. To było piękne, ale umysł wciąż tego nie pojmował. Po chwili powiedział: „Muszę już iść, bo twoja matka i ciotka tu idą” – i po prostu zniknął. Tak oto wyglądało moje pierwsze spotkanie z Mahawatarem Babadżim.

Przesłaniem Babadżiego jest miłość i jedność. Jest to przesłanie pojednania się, swojego umysłu, ze swą prawdziwą Istotą – przesłanie samourzeczywistnienia. Jest ono proste, właściwie chodzi o to, jak wykorzystać miłość na co dzień, cokolwiek robimy.”

Moje przesłanie dla Was wszystkich na dzisiaj, zarówno czytelników jak i uczniów Swamiego Vishwanandy, brzmi: podejmujcie słuszne, dharmiczne decyzje, skupiając się mniej na świecie iluzji, a tym samym oddając się całym sercem swemu nauczycielowi duchowemu, kimkolwiek jest, i duchowej ścieżce w boskiej Miłości, Cierpliwości i Jedności.

Kiedy spoglądam na Wasze twarze, dostrzegam różnice między nimi dzięki światłu, które ma moc rozróżniania. To światło potrafi prawidłowo oceniać, rozumieć i poznawać. Przewyższa ono światło słońca, księżyca i gwiazd. Właśnie dlatego ludzie mają przewagę nad światłem, które obserwować można z zewnątrz.

Światło słońca, księżyca i gwiazd nie posiada tej mocy rozróżniania, którą ma światło wewnętrzne. Dzięki temu światłu ujrzeć można najciemniejsze zakamarki wewnątrz siebie. Nie trzeba do tego przewodnictwa z zewnątrz. Rolą przewodnika, guru, czy nauczyciela jest naprowadzenie nas na to światło.

Podczas zeszłorocznych obchodów Guru Purnimy w świątyni Maha Dźwala Narszimha w RPA panowała atmosfera szczególnego oddania Mahawatarowi Krija Babadżiemu. Świątynia została inaugurowana przez Śri Swamiego Vishwanandę miesiąc wcześniej i wszyscy czekaliśmy ze zniecierpliwieniem na naszą pierwszą w niej uroczystość. Traf chciał, że pierwsze ważne obchody po wyjeździe Swamiego przypadły na święto Guru Purnima.

Była to noc przepełniona oddaniem od momentu, gdy tylko zaczęliśmy wykonywać hinduski rytuał kalasz pudży, śpiewać i wielbić Pana. Następnie przeszliśmy do jagny, podczas której w 60 osób powtórzyliśmy 324 razy mantrę Gajatri do Mahawatara Babadżiego. Najważniejszy punkt programu nastąpił jednak, kiedy zaczęliśmy wykonywać abiszekam na kamyku Babadżiego, który dał On Śri Swamiemu Vishwanandzie, a ten z kolei przekazał go mnie. Śpiewając z serca, czuliśmy obecność Babadźiego pośród nas, ale kiedy kamyk został polany wodą z kalasza, nagła, intensywna obecność Babadżiego była odczuwalna niczym eksplozja.

Zgodnie z tradycją, chciałem zmieszać popiół z odrobiną wody, żeby pobłogosławić nim później zebranych. Nalałem jednak zbyt dużo wody i gdy zacząłem mieszać, sporo wody nagle wylało się z naczynia i rozlało w odległości kilkudziesięciu centymetrów. Wpierw pomyślałem tylko, że trochę nabrudziłem i pochyliłem się, żeby zetrzeć podłogę. Jednak w momencie, kiedy szmatka zawisła już nad rozlaną plamą, dostrzegłem w niej wyraźny ślad stopy.

Zszokowany i zdziwiony, przyjrzałem się bliżej tej stopie i zauważyłem, że zwrócona była w stronę ołtarza. Aby upewnić się, że nie zwariowałem i nie mam przywidzeń, zawołałem inną osobę – potwierdziła. Wśród zebranych szybko rozeszła się wieść, że na podłodze zmaterializowało się odbicie stopy.

Na zdjęciu Swamiego Vishwanandy, w domu jednego z Jego uczniów w Kenii, materializuje się wibhuti (święty popiół). 13 czerwca 2010 roku, w dniu urodzin Swamiego, ze zdjęcia zaczął wydobywać się również kumkum (czerwony proszek).

Zapraszam cię, abyś medytował raczej ze mną, zamiast nade mną. Po upływie pierwszego z czterdziestu dni praktykowania podanej poniżej medytacji możesz swobodnie w każdej chwili szybko dostroić się do moich wibracji. Po prostu skup się krótko na swoim trzecim oku i ujrzyj mnie w swojej czakrze serca, a po kilku sekundach będę z tobą. Będziesz wiedział, jaki moment jest dla ciebie najlepszy. Możesz przywoływać wraz z moją wibracją tylu mistrzów duchowych, ilu zapragniesz.

1. Usiądź przed swoim ołtarzem lub w spokojnym i odosobnionym miejscu. Wyprostuj kręgosłup, także jeśli będziesz siedział na krześle. Jeżeli możesz siedzieć w pozycji jogicznej, to dobrze, ale konieczne jest tylko to, aby twój kręgosłup był wyprostowany.

2. Zamknij oczy i skoncentruj swoje fizyczne oczy i uwagę na tak zwanym trzecim oku, punkcie między brwiami. Pozwól swojemu umysłowi na wszelkie myśli, jakie chce, by pojawiały się w twojej świadomości, ale nie trzymaj się ich. Po prostu pozwól myślom swobodnie przychodzić i odchodzić ze świadomości, jak chmury płynące po niebie w piękny, spokojny, letni dzień.

3. Gdy twój umysł nieco się wyciszy, przenieś uwagę do ośrodka duchowego serca, który znajduje się w pobliżu fizycznego serca, i skoncentruj na nim świadomość.

4. Wyobraź sobie, poczuj lub zobacz kulę światła w duchowym sercu i powoli wzmacniaj to światło, skupiając się na odczuwaniu połączenia z moją wibracją.

5. Zobacz mnie, jak w ośrodku twojego serca siedzę w pozycji jogicznej, otoczony światłem. Nie ma znaczenia, w jaki sposób jesteś świadom mojej obecności - nie ma lepszego, ani gorszego sposobu. Mogę ci się objawić jako wibracja, światło lub postać fizyczna.

6. Wielu z was będzie widziało tę moją postać, jaka została wam przedstawiona na różnych reprodukcjach wizerunków pochodzących od tych, których wybrałem, by spotkali mnie w Himalajach. Wszystko, czego doświadczysz jest równie dobre.

7. Wręczam ci teraz liść tulsi, świętej bazylii. Nie jest on fizyczny - to po prostu wibracja światła, którą przesyłam ci jako symboliczny gest przyjaźni, jako że medytujemy razem. Medytuj ze mną przez minimum 10 minut, a optymalnie jedną godzinę lub dłużej codziennie, przez 40 kolejnych dni. Jeśli każdego z 40 dni będziesz medytować godzinę lub dłużej, sprawi mi to wielką radość.

8. Przekazałem waszemu światu techniki Atma Kriya na złotych promieniach światła poprzez nauki Swamiego Vishwanandy. Ci z was, którzy przyjęli inicjację w Atma Kriya i praktykują ją, mogą włączyć ten czas medytacji ze mną do swojej regularnej praktyki, poświęcając co najmniej 10 minut na tę metodę.

Tych z was, którzy nie przyjęli inicjacji w Atma Kriya, którą obdarza ludzi Swami Vishwananda, zapraszam po ukończeniu 40-dniowej medytacji ze mną do przeczytania informacji na temat Atma Kriya (np. załączniki w książce „Jedność z Bogiem”) i podjęcia decyzji, czy Atma Kriya jest ścieżką, którą pragniecie ze mną podążać.

[ ZObacz także: http://atmakriya.org ]

9. Ślę wam moją miłość wiecznie. Służę wam i czekam na was, na moment waszej decyzji, aby siąść ze mną do medytacji, przez 10 minut, godzinę lub dłużej przez kolejnych 40 dni.

zmienia strukturę mózgu

Pośród wszelkich koncepcji w obrębie neurobiologii, to właśnie neuroplastyczność jest najbardziej znacząca w odniesieniu do medytacji. Na amerykańskim University of Wisconsin-Madison, profesor Davidson przeprowadził badania na mnichach tybetańskich, którzy spędzili 10 tys. godzin w medytacji. Wykonywana przez nich praktyka to medytacja współczucia, polegająca na wyzwoleniu w sobie uczucia miłości i życzliwości do wszelkich istot. Praktyka ta ma zatem wiele wspólnego z praktyką Atma Kriya, w której ważne jest rozwijanie bhakti, pełnego miłości oddania Bogu.

Badanie ukazało uderzającą różnicę pomiędzy medytującymi mnichami a osobami dopiero początkującymi w medytacji. U mnichów odnotowano podczas medytacji gwałtowny wzrost wysokich częstotliwości w aktywności mózgu, zwanych falami gamma. Podczas gdy myśl jest wyrazem aktywności nerwowej, w której współdziałają odległe obwody nerwowe, fale gamma stanowią podstawę wyższej aktywności mentalnej, takiej jak świadomość. Profesor Davidson skomentował wyniki badań: „U osób początkujących w medytacji zauważono lekki wzrost aktywności gamma, natomiast u większości mnichów zaobserwowano tak ogromny wzrost tej aktywności, jakiego nigdy dotąd nie odnotowano w neurobiologii”. Wyniki badań sugerują zatem, że mentalny trening za pomocą medytacji, doprowadzić może mózg do wyższego poziomu świadomości.

Spożywanie zupki kiczari to stary ajurwedysjski sposób na oczyszczenie układu trawiennego. Zupkę przyrządza się z fasolki mung (zielonej lub żółtej) i ryżu basmati oraz przyprawia kolendrą. Te trzy składniki mają sattwiczną (czystą) naturę i posiadają właściwości uzdrawiające. Kuracja zupką należy do monodiet – podczas jej stosowania spożywa się tylko i wyłącznie zupkę. Vasant Lad, ajurwedyjski specjalista, twierdzi, że pięciodniowa dieta na zupce oczyszcza organizm i wzmacnia pamięć. Podczas kuracji układ pokarmowy jest odciążony, co sprzyja lepszemu oczyszczeniu i uzdrowieniu.

Fasolka mung , zielona czy żółta, dostarcza niezbędnych aminokwasów i w połączeniu z ryżem stanowi posiłek bogaty w białko. Jest ona nie tylko wysokobiałkowym, pożywnym produktem, lecz pomaga także w oczyszczaniu krwi. Jej wychładzająca energia ma działanie odtruwające i neutralizujące, do tego stopnia, że fasolka zalecana jest nawet jako antidotum na zatrucie akonityną, jedną z najsilniejszych trucizn roślinnych. Odtruwające właściwości fasolki mung powodują usunięcie zbędnego cholesterolu i innych substancji tłuszczowych, odkładających się na ściankach naczyń krwionośnych, obniżenie zbyt wysokiego ciśnienia krwi oraz wyciszenie umysłu.

Ryż basmati dostarcza węglowodanów złożonych, których stopniowe spalanie powoduje równomierne uwalnianie energii w organizmie. Jest przy tym lekkostrawny, posiada niezwykle sattwiczne właściwości oraz wysoki poziom prany, energii życiowej.

Kolendra wzmacnia żołądek, wspomaga trawienie, wzmaga wytwarzanie i wydalanie uryny, zmniejsza gorączkę, przynosi ochłodę. Wysuszone nasiona pomagają przy biegunce i obfitych miesiączkach.

• 1 szklanka fasolki mung,
• 2 szklanki ryżu basmati,
• 4 szklanki wody (lub więcej, w zależności od uznania),
• 1 łyżeczka kolendry,
• 1 łyżeczka kurkumy (opcjonalnie),
• 1 łyżeczka kminku (opcjonalnie).

W marcu 2010 w aśramie Śri Pita Nilaja w Springen (Niemcy), w którym mieszka Swami Vishwananda, odbyła się trzecia tura szkolenia na nauczycieli Atma Kriya.

W szkoleniu wzięło udział 28 osób z różnych części świata: z Rosji, Chorwacji, USA, Wielkiej Brytanii, Niemiec, Włoch, Francji, Serbii, Portugalii, Danii, Szwajcarii, a także jedna osoba z Polski. Wszystkich ich połączyło doświadczenie w praktyce Atma Kriya i chęć zaangażowania się w rozpowszechnianie tych cennych technik.

Przez tydzień pracowali po 12 godzin dziennie, przyswajając teorię jogi, robiąc prezentacje, ucząc innych. Oprócz tego pozostawała jeszcze codzienna praktyka Atma Kriya i zadania domowe do odrobienia.

Niezmiernie istotnym elementem podczas kursu Atma Kriya jest Śaktipat – przekaz uczniowi energii od Babadżiego, odbywający się poprzez nauczyciela. Aby przyszli nauczyciele był w stanie przyjąć i przekazać tę boską energię, przeszli oni przez proces intensywnego oczyszczania, m.in. spędzili 24 godziny w całkowitej ciszy na głębokiej refleksji, a następnie przez trzy dni z nikim się nie dotkali i wykonywali oczyszczający rytuał Bhu Devi (do Matki Ziemi).

Każdorazowo po rytuale Bhu Devi, uczestnicy brali udział w jagnie – tradycyjnym, wedyjskim rytuale ognia, wykonywanym dla usunięcia blokad i przeszkód, stojących na drodze do celu – w tym przypadku dla pomyślnego ukończenia szkolenia i ostatecznej inicjacji. Jagny prowadzone były przez Swamiego Vishwanandę, który przeprowadził nauczycieli również przez specjalną medytację, aby usunąć blokady karmiczne i przygotować dusze na przyjęcie Krija Śakti. Proces ten był powtarzany przez trzy kolejne dni.

Po całym tygodniu kursu, intensywnej nauce, prezentacjach i wielu testach, każdy z uczestników odbył indywidualną rozmowę ze Swamim Vishwanandą, aby wykazać, że jest gotowy na zostanie nauczycielem. Na szczęście wszyscy zdali pomyślnie!

Ostatniego dnia, w którym odbywała się jagna i inicjacja, do nowych nauczycieli dołączyło wielu spośród starych nauczycieli z całego świata. Swami Vishwananda złożył Boskiej Matce do ognia, ofiary reprezentujące pięć żywiołów. Nauczyciele również składali ofiary, nieustannie powtarzając chórem potężne mantry. W pomieszczeniu buchał ogień, a kłęby dymu wydostawały się przez otwarte okna, gdy na zewnątrz nagle zaczął sypać gęsty śnieg o wielkich płatkach. Atmosfera była magiczna. Każdy z nauczycieli kolejno uklękał przed wizerunkiem Mahawatara Babadżiego z otwartym sercem i umysłem, aby otrzymać Krija Śakti z rąk Swamiego Vishwanandy, w najświętszej sekretnej inicjacji.

Gratulacje dla nowych nauczycieli! Obecnie na całym świecie działa już 62 nauczycieli Atma Kriya i 280 liderów Om Healing, rozprzestrzeniając nauki Mahawatara Babadżiego i Swamiego Vishwanandy.